Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32623555
Odwiedzeń: 14997029
Unikalnych: 13963633

Gildianie - Dni Fantastyki 2008 - relacja

Był gorący letni dzień. Gildianie skryli się w wielkiej sali zamku przed bezlitosnym słońcem. Oddawali się słodkiemu lenistwu przy kuflu krasnoludzkiego piwa. Ci o nieco bardziej wrażliwszych kubkach smakowych delektowali się miodem, przyniesionym z obszernej piwniczki Storma. Wspaniały nastrój „nic nie robienia” został nagle brutalnie przerwany przez Jarpena, który wbiegł do sali, ledwo łapiąc oddech.
— Wtajemniczeni… posłaniec… biegiem… - mówienie nie najlepiej mu wychodziło w tym stanie. W końcu machnął ręką w geście znaczącym: „za mną”. Obecni na sali członkowie Rady posłusznie opuścili swoje miejsca i wyszli z komnaty.
Na korytarzach panowała cisza i spokój. W drodze do Baszty bardzo rzadko mijali innych Gildian. Przez wielkie okna widać było Tixona, który

latał nad zamkiem. Zapewne szukał ofiary, czyli kogoś kogo będzie można zapędzić do pracy w bibliotece. Albo zwyczajnie się nudził…
W końcu Wtajemniczeni dostali się do sali posiedzeń. Niesamowity to był widok – trzynaście osób zgromadzonych wokół wielkiego stołu. Pierwszy raz od bardzo długiego czasu wszystkie krzesła były zajęte.
— Co się stało?
— Dlaczego nas wezwano?
— Jak to znowu smok, to wychodzę…
— Właśnie piłem drinka z dwiema elfkami!
— Dalej, bo robię się głodny.
Głosy umilkły, gdy Mistrz podniósł się ze swojego miejsca.
— Powiem krótko, bo się spieszę — zaczął. — Za chwilę pojawi się tu posłaniec z wiadomością o bardzo ważnym wydarzeniu. Osoby, które przygotowują się do Awangardy są zwolnione z tego zebrania. Resztę proszę o wysłuchanie ogłoszenia i wybranie odpowiedniej liczby osób, które będą pełniły rolę reprezentantów Gildii. Liczę na to, że obędzie się bez większych problemów. A teraz żegnam.
Mistrz wyszedł, podobnie jak i połowa Rady. W środku zostało tylko sześć osób.
— Ciekawe, co to za wydarzenie — zainteresowała się Jaina.
— Zaraz się dowiemy… — mruknął Alhan, sadowiąc się wygodniej na krześle.
— Lepiej, żeby to było coś ważnego. Akurat karmiłem Niewidzialnego Różowego Jednorożca – zaczął marudzić Mith. — A właśnie, wiecie, że Niewidzialny…
— Tak, wiemy — przerwał mu Black. Najwyraźniej miał dosyć paplaniny o niewidzialnych różowych zwierzątkach, które wcale niewidzialne nie były.
— A wy o czym tak rozprawiacie? — zapytała podejrzliwie Jay, kierując swoje słowa do Jara i Sharina, zawzięcie o czymś dyskutujących.
— Bo widzisz, siostra… — otwarcie drzwi przeszkodziło Rycerzowi w dokończeniu zdania.
Do środka wszedł posłaniec. Swoją drogą był całkiem przystojny, dalej>>