Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32623566
Odwiedzeń: 14997029
Unikalnych: 13963633

Opowiadania Fantasy - Umowa

coś innego! Ważne, żebyś nazajutrz miał powód do przyprowadzenia specjalisty. Czyli mnie.
- I co dalej?
- Wymyślisz jakąś piękną bajeczkę o chorobie zakaźnej, nowych metodach, antidotum… I jeszcze dużo o łasce bogów, która spłynęła na ich rodzinę, czyli o mnie. I jeszcze o nowym ochronnym specyfiku, który muszą zażyć. Oczywiście, dla mojego celu będzie to ostatni toast w życiu.
Najpierw na twarzy doktora pojawił się grymas, a gdy skończyłem mówić, zaczął nerwowo chichotać.
- Oczywiście! Choroba zakaźna! Ty idioto, on choruje na halistagrotermię, oni doskonale wiedzą, że nie zachorują, mówiłem im to…
- A kto tu jest zagranicznym specjalistą? Ja, czy oni? Poza tym on ma chorego syna, zaświeci mu się lekiem w oczy, to we wszystko uwierzy.
- Dobra, załóżmy, że ci się

uda? Ale co ze mną? Choroba, która męczy dzieciaka przez trzy tygodnie, położyła dorosłego faceta w jedną noc?
- To już nie moja sprawa, Salabak, zagraniczny specjalista będzie już daleko „za granicą”. Ale jesteś tu autorytetem, poradzisz sobie.
Doktor po raz kolejny usiadł na krześle i ciężko westchnął. Chciałem już wyjść, ale zatrzymał mnie gestem. Tym razem unikał mego spojrzenia.
- Ja… Zmieniłem się. Naprawdę jestem lekarzem! I nie chcę… Czy…
- Musisz. Wierz czy nie, ale ja też chciałbym mieć wybór. Oczekuj mnie za dwa dni.
Zamknąłem drzwi i doktor został sam. Tylko wiatr wpadł jeszcze przez otwarte okno i poprzewracał kartki leżącego na biurku dzieła. Salabak Iann nawet nie zauważył.



Szliśmy już dobre pięć minut. Wiał coraz zimniejszy wiatr. Chłopak podobno strasznie się ucieszył, że przyjechał do niego zagraniczny specjalista z lekiem. Matka mówiła, że cały czas modliła się o cud. Czasem nienawidzę swojej pracy.
- To ten dom. - Doktor odezwał się pierwszy raz od piętnastu minut. Dom był duży, zadbany, piętrowy. Z ogrodem.
Stanęliśmy przed bramą. Wiatr zacinał coraz bardziej, musiałem okryć się szczelniej płaszczem. Doktor zawołał strażnika. Raz. Drugi. Trzeci.
Nic.
- Co się stało?- zapytałem.
- Nie wiem, zawsze tu ktoś był i mnie wpuszczał.
- Sprawdzę, czy brama jest zamknięta.
Była otwarta. Dobrze naoliwiona z łatwością ustąpiła. Wszedłem do środka ogrodu.
- Nie wiem, czy to dobry pomysł…- usłyszałem doktora.
- Będzie mniej problemów z wyjściem.
- Cze.. Czekaj! Przewidujesz jakieś problemy?
Nie odpowiedziałem. Brak strażników może znaczyć wszystko. Któryś miał urodziny i poszli pić gdzieś w pobliżu albo zostali na chwilę zawołani do środka. Ale dla zabójcy brak strażników zawsze źle wróży. Cudów nie ma.
Wszedłem do głównego holu, doktor pobiegł za mną. Jedno spojrzenie do najbliższego z pokoi wystarczyło. Pootwierane szafy, powyjmowane szuflady. Ktoś bardzo pośpiesznie się dalej>>